Calamari Sandbox Hub

Hub moich sandboxów :D

Sandboxy SCP-PL:

• Cyrk Calamariego
• Wesołe Miasteczko Calamariego
• Amfiteatr Calamariego

Sandboxy Biblioteki Wędrowca:

• Świątynia Dumania Calamariego

Sandboxy SCPD:

• Bunkier Calamariego
• Tajny Poziom Bunkra Calamariego
• Strona Autorska
• Huby Huby Huby
• Zapasowy sandbox do tłumaczeń
• Lista Pomysłów
• Matejkoskip

Sadnboxy STML Container:

• Kotodziewczynki (collab z Jasiu06)
• Zaświadczenie A-38 (Collab z Not Normal Jacob)
• Kaiju grzyb
• Słownik Rallistońsko-Polski
• Chwasty
• Samobójstwa

Dźwięk oznaczający przychodzącą wiadomość przerwał doktorowi S możliwość spokojnego delektowania się kanapką z szynką. Wyciągnął z kieszeni Fundacyjny komunikator. Jak się domyślał, była to wiadomość od administracji Strefy.

"Proszę o jak najszybsze złożenie w sekretariacie raportu z badań z bieżącego tygodnia". No tak. Oczywiście, że o tym zapomniał. Sięgnął do teczki i po chwili przeglądania papierów znalazł odpowiedni dokument. Dobrze. Przynajmniej go miał. Pośpiesznie dojadł kanapkę i wstał od swojego stolika w kafeterii. Ma się rozumieć, nie musiał z nikim się żegnać, ponieważ nie rozmawiał z nikim, dopóki nie było to konieczne. Opuścił pomieszczenie i skierował się w stronę windy, którą planował pojechać na piętro, którym dotarłby do sekretariatu.

Wtem zatrzymał się wpół kroku. Coś wydawało się nie tak. Jakieś dziwaczne uczucie atakowało jego poczucie normalności. Coś w stylu deja vu, ale jednak nie do końca. Przystanął na chwilę, czekając, aż przeczucie minie. Kiedy nic się nie wydarzyło, uznał, że ma ważniejsze zmartwienia i ruszył dalej. Niespodziewanie jednak nogi zaczęły się pod nim uginać. Poślizgnął się i upadł.

-- sekretne knowania -

— Kopę lat!

Gotawski otworzył oczy i ledwo powstrzymał się od krzyku przerażenia, bo to zobaczył twarz, której miał nadzieję nigdy więcej nie umrzeć. Zaczął odruchowo pełzać jak najdalej od niego.

— Po co te nerwy? Tak witasz starych znajomych?

— Spierdalaj. Czego znowu ode mnie chcesz? Mało ci zabawy moim życiem?

Mefistoteles wyszczerzył zęby. Jego uśmiech miał w sobie idealną mieszankę przyjazności i złowieszczości.

-- sekretne knowania -

Otrząsnął się z oszołomienia i rozejrzał się po korytarzu. Okazało się, że pani woźna dopiero co umyła podłogę i zapomniała postawić tabliczkę ostrzegawczą. Podniósł się i chwytając się za głowę, wszedł do windy. Wcisnął przycisk "-3" i spojrzał, jak drzwi windy się za nim zamykają